logo strony

Niepełnosprawność

Niepełnosprawność budzi emocje, niepokój i lęk. Idąc ulicą widząc osobę z dysfunkcją ruchu, większość ludzi odwraca głowę. Gdy w sklepie opiekun robi zakupy z osobą upośledzoną intelektualnie spotyka się do dzisiaj z nieżyczliwymi uwagami i komentarzami. Gdy rodzi się dziecko i okazuje się, że będzie niepełnosprawne, a rodzice ten fakt akceptują – zapada cisza, nikt nie gratuluje, prawie nikt nie składa życzeń, goście w tym domu zachowują się jak na pogrzebie.

Niepełnosprawność choć bywa wrodzona dotknąć może każdego. Świadomość, że postrzeganie chorego w naszym społeczeństwie związane jest z nieuzasadnionym lękiem, strachem, obawą – powinna skłonić każdego rozsądnego człowieka do weryfikacji przekonań. Fobie społeczne wzmacniane są także przez przekazy medialne nagłaśniające jednostkowe ludzkie tragedie.

Statystyki związane z ilością osób niepełnosprawnych wyraźnie wskazują tendencje wzrostowe, wynika to po części z postępu medycznego i podtrzymywania życia z zagrożonej ciąży, czy ratowania dzieci przedwcześnie urodzonych. Urazy okołoporodowe, powikłania po szczepieniu, zdarzenia losowe, czynniki te sprawiają, że w otoczeniu każdego z nas rodzą się i mieszkają osoby niepełnosprawne.

Każdy z nas ma prawo do szczęścia, każdy z nas ma prawo do godnego życia i realizacji siebie w indywidualny sposób. Osoby niepełnosprawne mają takie same potrzeby, marzenia i pragnienia i takie same prawa korzystania z przestrzeni życia. W Polsce musi przeminąć kilka pokoleń by osoby niepełnosprawne czuły się tak jak w Europie Zachodniej, gdzie nie ma inności, a jest po prostu człowiek.